Itzuli

KONTSULTA JURIDIKOA 2020KO URRIA

Autonomo sozietarioek tarifa laua eskuratzeko aukera dutela baieztatzen al da?

Langile Autonomoaren Estatutuaren uztailaren 11ko 20/2007 Legearen 31. artikuluak kotizazio-kuotaren (tarifa laua) murrizketa artikulu honen hirugarren paragrafoan aipatzen ez diren kolektiboei aplikatzeari edo ez aplikatzeari buruz sortutako eztabaida amaitu egin da.

Auzitegi Gorenaren (Administrazioarekiko Auzien Sala) hiru epai beharrezkoak izan dira Administrazioak autonomo sozietarioei tarifa laua norberaren konturako gainerako langileen baldintza berberetan eskuratzeko aukera eman diezaien.

Duela hilabete batzuk aztertutako epaiarekin batera (2019ko abenduaren 3ko epaia, 5252/2017 kasazio-errekurtsoa), 2020ko otsailaren 27an (1697/2018 kasazio-errekurtsoa) eta 2020ko martxoaren 4an (2008/2018 kasazio-errekurtsoa) emandakoak gehitu dira, Auzitegiaren doktrina finkatzen dutenak.

Azken epai horrek ezartzen du arestian aipatutako Legearen 31. artikuluan aurreikusitako murrizketak eta hobariak aplikatuko direla, jarduera hasten den unetik aurrerako atzeraeraginarekin.

Auzitegi Gorenak ez du onartu Gizarte Segurantzaren Diruzaintza Nagusiak proposatutako aplikazioa, arauaren hitzez hitzezkotasuna kontuan hartuta, eta, horretarako, aipatzen du hedapen hori kapital-sozietateetako bazkideentzat eta sozietate-administratzaileentzat izango litzatekeela. Beraz, bere ustez, ez da aplikatu behar, hain zuzen ere, autoenplegua eta kultura ekintzailea sustatzeko 31. artikuluan ezarritako laguntzen helburua urratzen duelako, kolektibo jakin batzuen jarduera hasteko kostuak murriztuta.

Auzitegi Gorenak uste du ezin zaiola kalterik egin onura ekonomikoko arrazoiengatik sozietate-pertsonifikazio juridikoa aukeratzen duen pertsona bati, pertsonalki egin beharrean. Horretarako, kontuan hartzen du 1.2c) artikuluan ezarritakoa, hau da, langile autonomotzat hartzen ditu kontseilari edo administratzaile kargua betetzeak berekin dakartzan zuzendaritza- eta gerentzia-eginkizunak betetzen dituztenak edo irabazizko sozietate kapitalista bati beste zerbitzu batzuk ematen dizkiotenak, modu arruntean, pertsonalean eta zuzenean, haren kontrol eraginkorra, zuzena edo zeharkakoa dutenean, GSLOren hogeita zazpigarren xedapen gehigarriaren bi c) idatz-zatiaren arabera.

Hori oinarri hartuta, Auzitegi Gorenak epaietan ezartzen du haren aplikazioak ez duela kontraesanik, ez aginduaren espirituarekin, ez xedearekin, eta, gainera, haren aplikazioa 2015eko Gizarte Segurantzaren Lege Orokorraren 312.2 artikuluan oinarritzen dela, 1. zenbakian aurreikusitako gutxieneko kotizazio-oinarritik salbuesten duenean, besteak beste, 305.2c) artikuluko kolektiboa, sozietarioa, alta-datatik kontatzen hasita bere jardueraren lehen 12 hilabeteetan, legegileak honako hau egin nahi duela ulertuta: enpresaren lan-jarduera hasten laguntzea.

Errekurtso horiek onartzean, Auzitegi Gorenak jurisprudentzia eratzean oinarritzen du kasazio-interes objektiboa, ez baitago aldez aurretik aipatutako manuen gainean, uste baitu aplikatu beharreko kasuen kopurua handia izan daitekeela, eta, horregatik, haien balorazioa, eztabaida amaitutzat emanez eta erantzukizun mugatuko pertsona bakarreko sozietate bateko bazkide administratzaile bakarrera hedatuz haren aplikazioa, zeina lehen aldiz eman baita alta LAABn.

Maria Urizar

Mutualiako Aholkularitza Juridikoko abokatua

Lotutako berriak