Kaleratze bidegabea: ezin da amaitu behin-behineko betearazpenean

balanza

BIDEGABEKO KALERATZEA DEKLARATZEN DUEN PROZEDURA JUDIZIAL BATEAN, EZIN DA LAN-HARREMANA AZKENDUTZAT JO BEHIN-BEHINEKO BETEARAZPEN-FASEAN  

Bidegabeko kaleratzea deklaratzen duen epai irmo bat betearazten denean, lan-harremana azkendu ahal izango da langilea berriz hartzea ezinezkoa bada.  

Dena den, hori ezinezkoa da behin-behineko betearazpen baten aurrean egonez gero. Bidegabeko kaleratzea deklaratzen duen epai baten behin-behineko betearazpeneko gertakariaren esparruan, nahiz eta langilea berriz hartzeko benetako ezintasuna edo zailtasun objektiboak egon, epaiak betearazteko modalitatea behin-behinekoa denez, betoa jartzen zaio errebokatze-kasuan itzulezinak izan daitezkeen neurriak hartzeari. Kasu honetan, ordainsariari eutsi behar zaio, Lan Arloko Jurisdikzioa Arautzeko Legearen 297.1 eta 3. artikuluetan xedatutakoaren arabera, eta langileak ez du izango enpresak langilea berriz hartzeko izan ditzakeen zailtasunen edo ezintasunaren ardura. 

Horri dagokionez, bidezkoa da Auzitegi Gorenaren (Lan Arloko Sala) ekainaren 26ko 648/2025 Epaia aipatzea. Entitate publiko batek bideak garbitzeko zerbitzu bat hartu zuen bere gain. Horren ondorioz, enplegatzaileak baja eman zion langile bati (bide garbitzeko zerbitzua ematen zuen ordura arte) eta entitate publikoak ez zuen subrogatu.  

Hala bada, langileak kaleratzeagatiko demanda jarri zuen. Epaiak kaleratzea bidegabekotzat deklaratu zuen, eta, horrez gain, enpresa enplegu-emailea langilea berriz hartzera eta izapide-aldiko soldatak ordaintzera kondenatu zuen. 

Behin-behineko betearazpenean, Gaztela eta Leongo Justizia Auzitegi Nagusiak lan-harremana azkendutzat deklaratu zuen, eta enplegatzailea kalte-ordaina eta soldatak ordaintzera kondenatu zuen, irizten baitzion ezinezkoa zela langilea berriz hartzea, langilearen bizilekutik 135 km-ra zegoen zentro batera itzultzeko aukera baino ez zuelako eskaintzen enpresak. Langileak kasazio-errekurtsoa jarri, eta bertan alegatu zuen behin-behineko betearazpenean ezin dela lan-harremana azkendu, baizik eta ordainsaria mantendu behar dela zerbitzuak emateko betebeharrik gabe. 

Auzitegi Gorenak onartu egin du errekurtsoa, baliogabetu egin ditu Justizia Auzitegi Nagusiaren autoak, eta adierazi du, behin-behineko betearazpenean, ezin dela lan-harremana azkendu, fase horren behin-behineko izaerarekin bateraezina den neurri itzulezina ekarriko lukeelako. Salak azpimarratu du azkentzea behin betiko betearazpenean baino ez dela posible, eta, behin-behinekoan, enpresak ordainsaria eman behar diola langileari, nahiz eta zerbitzurik eman ez, baldin eta berriz hartzea ezinezkoa bada arrazoizko baldintzetan.  

Beraz, Justizia Auzitegi Nagusiaren epaitik Auzitegi Gorenaren epai irmora, langileak ordainsaria jasotzeko duen eskubidea aitortzen da, kosturik ezarri gabe. 

Cristina Cearra Guezuraga 


Mutualiako lege-aholkularitzako abokatua      

Elkarrizketa: Begoña Velasco eta Beatriz Martínez

OSI basurto

Basurtuko ESIa aintzatetsi zuten 2025eko Mutualia Sarietan, Enpresako Berrikuntzaren accesita jaso baitzuen “OsasunBiBa: Bilbo-Basurtuko ESIko plantillarentzako ohitura osasungarriak sustatzea” proiektuarengatik

Elkarrizketa egin diegu Begoña Velasco Lan-arloko erizain espezialistari eta Beatriz Martínez Laneko Arriskuen Prebentzioko teknikariari, eta proiektua zertan datzan eta zer-nola ezarri den kontatu digute.

  • Nola sortu zen OsasunBiBa proiektua? Zertan datza?

Bilbo-Basurtuko ESIko Prebentzioko Oinarrizko Unitatean aspalditik genuen buruan gure plantillari laguntza ematea, gure jarduna ez zedin soilik Lan Arriskuen Prebentzioari buruzko Legean ezarritakora mugatu.

Uste genuen iritsi zela unea enpresa-ereduan aurrera egin, eta langileen osasuna nahiz bizi-kalitatea, hala lan-ingurunean nola bestela, zaintzen duen eredu batera jotzeko.

“Osakidetzaren plan estrategikoak fokua profesionalen gainean jarri zuenean, estrategia hori garatzeko ezinbestekoak izanik, abagunea probestu genuen; izan ere, haien ongizatea elementu giltzarria da erakundeen garapen jarraiturako eta funtzionamendu onerako. Horrenbestez, osasuna sustatzeari ekitea erabaki genuen, horixe izatea proiektuaren funtsezko oinarria, eta ikuspegi integral bat geure egin genuen, arlo fisiko, psikologiko eta sozialen arteko oreka bilatuta”.

Plana hasteko, sentsibilizazio-, prestakuntza- eta partaidetza-ekintzak gauzatu genituen plangintzan bildutako bost jardun-ildoetako bakoitzean (elikadura, loaren higienea, jarduera fisikoa, ongizate emozionala eta tabakismoa). Horien xedea zen egunerokoan ohitura osasungarriak ezartzea, osasunaren zaintzan ardurakidetasuna indartzea eta pertsonak arretaren muinean jartzen dituen antolakuntza-kultura bat sendotzea.

  • Zer-nola gauzatu duzue ezarpen-prozesua?

Ezarpen-prozesua progresiboa izan da; lehenik, hasierako garapen bat jasotzen zuen proiektu-memoria aurkeztu genion erakundeko zuzendaritzari.

“Zuzendaritzakoek begi onez hartu zuten proiektua, eta, gero, zerbitzu eta unitate askok lagundu digute hari itxura ematen eta bidean aurrera egiten. Hala, ildoan ildoko jarduerak diseinatu genituen kasuan kasuko zerbitzuarekin, aliantzak egiteko, eta jarduerak erakundeko kideen artean gauzatzeko”.

Ondorioz, OsasunBiBaren ildoetan jarduerak ezarri dira, ikuspegi praktiko eta hurbilekoa dutenak, eta plantillaren beharretan oinarritzen direnak. Adibidez:

Elikadura:

  • Langileen jantokiko menu-eskaintza eta vendinga aldatzea
  • Prestakuntza-saioak ematea (etiketak irakurtzea, tuper osasungarria…)

Jarduera fisikoa:

  • Bilbo inguruetako lasterketak edo ibilaldiak finantzatzea
  • Laneko sedentarismoa prebenitzeko informazioa ematea

Loaren higienea:

  • Loaren higieneari buruzko saioa egitea
  • Gaueko txanda eta gero lo egiteko aholkuak argitaratzea

Tabakismoa:

  • Tabako-uzteari buruzko kontsulta bat martxan jartzea laneko osasunean
  • Uko egindako zigarroen kontagailua martxan jartzea

Ongizate emozionala:

  • Gorputzaren esnaldiari buruzko tailerra ematea
  • LSOINek ongizate emozionalari buruz ematen duen informaziorako esteka eskaintzea

Hori guztia egin ahal izateko, guztiz funtsezkoa izan da zerbitzu asko eta askoren laguntza, sukaldekoena, errehabilitaziokoena, nutriziokoena, arnas sistemakoena…

Prozesu horretan guztian zeregin funtsezkoa bete du Komunikazio Sailak, hedapen-planean lagundu baitigu, esaterako, OsasunBiBa mikrowebaren sorreraren berri ematen, intraneteko albisteekin, kartelak eta triptikoak egiten, etab.

  • Zer-nola eragiten du ohitura osasungarri horien sustapenak langileen ongizate pertsonalean eta laboralean?

Ez dugu datu kuantitatiborik, eta, ondorioz, ezin dezakegu proiektuaren inpaktua objektiboki neurtu, baina badugu parte hartu dutenen eta parte hartzen ari direnen feedbacka, eta, horren arabera, profesionalei egunerokorako erabilgarri eta aplikagarriak iruditzen zaizkie aipatutako jarduera horiek.

Gainera, gure ESIko gero eta kide gehiagok parte hartzen dute proposatzen ditugun ekimenetan.

Oso pozik gaude proiektua izaten ari den harrerarekin, eta, ezeren gainetik, ziur gaude OsasunBiBak eragin positiboa duela gure plantillan eta langileak beren osasunaren zaintzan gero eta sentsibilizatuago egotea lortzen ari garela.

Gure erakundekoak ez diren langileak ere jakin-minez etorri zaizkigu, beren lantokietan ezartzeko zer egin galdetuta.

  • Aplikatu daiteke beste entitate batzuetan? Zein urrats egin behar dituzte eredu hori ezarri nahi duten antolakundeek, konpromisoa eta bost arlo giltzarriak beren lan-inguruneetan txertatzea ziurtatzeko?

Bai, noski, OsasunBiBa proiektua erraz asko aplikatu daiteke edozein enpresatan; izan ere, lan-ingurunean osasuna sustatzeko printzipio orokorretan oinarritzen da, eta malgutasuna du ezaugarri, alegia, askotariko sektore eta errealitateetara egokitzen da.

Baina ezarriko bada, gakoa da enpresaren helburu estrategikoetarik bat izatea, eta, Bilbo-Basurtuko ESIan bezala, zuzendaritzak gogoz eta begi onez har dezala. Gainera, ezinbestekoa da Prebentzioko Oinarrizko Unitateko taldea izatea ekimenaren kudeatzailea eta langileak norbere burua zaintzearen gainean motibatzearen arduraduna, haiei alternatiba erakargarri eta interesgarriak eskainita.

Mugikortasun Jasangarriari buruzko 9/2025 Legearen gakoak 

pertsona talde bat minibus batera sartzen

Mugikortasun Jasangarriari buruzko 9/2025 Legeak, 2025eko abenduaren 5etik indarrean dagoenak, betebehar berri bat ezartzen die enpresei: lantoki jakin batzuetan Lantokirako Mugikortasun Jasangarrirako Plan bat izatea.

Helburua honako hau da: emisioak murriztea, bide-segurtasuna hobetzea eta mugikortasun modu eraginkorragoak, inklusiboagoak eta jasangarriagoak sustatzea.

  • Zer da Mugikortasun Jasangarriari buruzko 9/2025 Legea?

Estatuko arau bat da, mugikortasunerako eskubidea berdintasun-baldintzetan bermatzeko eta, Espainiako lurralde osoan, sistema seguru, eraginkor, jasangarri eta justu bat sustatzeko esparru orokor bat ezartzen duena.

  • Zer betebehar berrik eragiten die zuzenean enpresei?

Enpresek Lantokirako Mugikortasun Jasangarrirako Plan bat ezarri beharko dute beren lantokietan, lantaldearen atalase jakin batzuk gainditzen dituztenean.

  • Zein enpresa daude behartuta Mugikortasun Plan bat izatera?

Honako hauek izan behar dute plana:

  • 200 langiletik gorako lantokiak, edo
  • lanaldiko 100 pertsona baino gehiago dituztenak,
  • betiere lekua ohiko lantokia bada.
  • 2027ko abenduaren 5a da hori betetzeko gehieneko epea.
  • Sektore publikoari ere eragiten dio?

Bai. Honako hauei ezartzen zaie betebeharra:
Estatuko sektore publikoari, atalase berberetan.
Beste entitate publiko batzuei, eskumena duen administrazioak hala ezartzen badu.

  • Zer da Lantokirako Mugikortasun Jasangarrirako Plana?

Zuzendaritzak bultzatutako eta langileen legezko ordezkariekin negoziatutako neurri multzoa da, honako hauen joan-etorriak arrazionalizatzea helburu duena:

  • Langileak
  • Bezeroak
  • Hornitzaileak
  • Bisitariak
  • Derrigorrezkoa da langileekin negoziatzea?

Bai.
Legeak Langileen Estatutua aldatu du, eta plan horiek negoziazio kolektiboaren esparruan negoziatzeko betebeharra ezarri du.

Legea indarrean jartzen denetik aurrera eratutako negoziazio-batzordeei aplikatzen zaie betebehar hori.

  • Zer jaso behar du Mugikortasun Planak?

Besteak beste, honako hauek:

Garraio kolektiboa eta mugikortasun aktiboa bultzatzea.
Emisio baxuen edo zero emisioen mugikortasuna sustatzea.
Mugikortasun partekatua edo kolaboratiboa.
Telelan-neurriak, ahal denean.
Bide-segurtasuna hobetzea eta istripuak prebenitzea.
Karbono-aztarnaren balizko konpentsazioa.
Okupazio altuko lantokietarako neurri espezifikoak (1.000 pertsona baino gehiago).

  • Zer dira okupazio altuko lantokiak?

Honako hauek:

  • 1.000 langiletik gora dituztenak.
  • 500.000 biztanle baino gehiagoko udalerrietan edo metropoli-guneetan daudenak.

Lantoki horiek neurri gehiago aplikatu beharko dituzte puntako orduetan mugikortasuna murrizteko eta garraio jasangarria sustatzeko.

  • Plan horien kontrol edo jarraipenik egiten da?

Bai.
Honako hau bete beharko dute planek:
EDIMeko Mugikortasun Planen Erregistroan inskribatuta egotea.
Bi urtean behingo jarraipen-txosten bat izatea, beren inplementazio maila ebaluatzeko.

  • Bada laguntza edo dirulaguntzarik?

Bai.
Garraio eta Mugikortasun Jasangarriko Ministerioak honako enpresa hauentzako dirulaguntzak onartuko ditu:

  • 100 langiletik gora dituztenak, edo
  • lanaldiko 50 baino gehiago dituztenak.

Lehia-araubidearen bidez emango dira dirulaguntzak.

  • Zer gertatzen da ez bada betebeharra betetzen?

Legeak zehapen-araubide bat jaso du.

Arau-hauste astunak:

2.001 eta 6.000 € arteko isunak (adibidez, EDIMi datu faltsuak ematea).

Arau-hauste arinak:

101 a 2.000 € arteko isunak (adibidez, ezarritako epean planik ez izatea edo jarraipen-txostenik ez aurkeztea).

  • Zein da enpresentzako mezua?

Aurrea hartzea funtsezkoa da.
Mugikortasun Plana egitea, lege-betebeharra ez ezik, honako honetarako aukera ere bada:

  • Zeharkako kostuak murriztea.
  • Langileen osasuna eta segurtasuna hobetzea.
  • ESG estrategia eta jasangarritasun korporatiboarena indartzea.

Mugikortasun jasangarria: Estatuko eta EAEko araudien artean txertatzea:

  • Zer ondorio praktiko du EAEko enpresentzat?

Abenduaren hasieratik dago indarrean Mugikortasun Jasangarriari buruzko 9/2025 Legea. Estatuko arau horrek betebehar berriak ezartzen dizkie enpresei langileen mugikortasunaren arloan. Hala ere, EAEn gai hori araututa zegoen aurretik, eta horrek funtsezko galdera bat dakar: estatuko legeak eskakizun berririk dakarkie EAEko enpresei?

  • EAEko araudia: 11/2023 Legea, Mugikortasun Jasangarriari buruzkoa

Aldez aurretik, EAEk Mugikortasun Jasangarriari buruzko 11/2023 Legea onartu zuen, Jasangarritasun Energetikoari buruzko 4/2019 Legearekin lotuta, eta betebehar espezifikoak ezarri zituen Euskal Autonomia Erkidegoko lantokietarako.

Kasu horretan, eskakizuna aktibatu egiten da lantokian, lanaldiko, 100 pertsonak baino gehiagok dihardutenean, honako hauek barne:

  • bertako langileak,
  • langile autonomoak,
  • azpikontratatutako enpresetako langileak, lantokian dihardutenak.

EAEko araudiak lantokirako garraio-plan bat egitea eskatzen du, garraio publikoaren eta mugikortasun jasangarriko beste aukera batzuen erabilera errazteko.

  • Badago bateraezintasunik bi arauen artean?

Ez.
Ez dago kontraesanik; aitzitik, estatuko araudia eta autonomikoa elkarren osagarriak dira. Estatuko legeak gutxieneko komun batzuk ezartzen ditu, estatu osoan aplika daitezkeenak; EAEko araudiak, bestalde, betebehar horietako asko barne hartzen dituen —eta aurrea ere hartzen du— eskakizun maila du.

  • Zer egin behar dute orain EAEko enpresek?

Oro har, autonomia-erkidegoko araudia betetzen duten EAEko enpresek ez dute funtsezko neurri berririk ezarri beharrik.

Hala ere, honako hau gomendagarria da:

  • Planak berrikustea, 9/2025 Legearekin formalki bat datozela ziurtatzeko.
  • Plana legezko ordezkaritzarekin negoziatu dela egiaztatzea.

Beren burua prestatzea plana EDIMen erregistratzeko eta estatuko araudiak eskatutako aldizkako jarraipen-txostenak egiteko.

  • Ondorioa

9/2025 Legea indarrean sartzeak ez dakar betebehar erabat berririk EAEn; izan ere, EAEko arau-esparruaren parte zen eskakizun bat homogeneizatzen du estatu mailan.

Enpresentzako gakoa lehendik dauden planak egokitzea eta indartzea da, eta autonomia-erkidegoko zein estatuko araudira egokitzen direla ziurtatzea